چشمه
گاهی فقدان یک آدم، فقط به معنای از دست دادن او نیست؛ خانه، عادتهای روزمره و حتی سادهترین لحظههای زندگی هم پس از آن رنگ دیگری به خود میگیرند. «پارک شهر» با چنین فضایی آغاز میشود؛ روایتی از سوگ، تنهایی و مواجهه با جهانی که پس از یک فقدان، دیگر مثل گذشته نیست.
هانیه سلطانپور در این رمان، داستان را از زاویه دید شخصیتی روایت میکند که درگیر مرگ پدر و پیامدهای عاطفی آن است. راوی در میان خاطرات، اشیای باقیمانده از پدر و جزئیات معمول زندگی روزانه حرکت میکند؛ جزئیاتی که در شرایط عادی شاید چندان به چشم نیایند، اما پس از فقدان معنایی تازه پیدا میکنند. لیوان آب کنار تخت، دندان مصنوعی پدر، کبوترهایی که پشت پنجره جمع میشوند و خانهای که تحملش دشوار شده است، همگی به عناصر شکلدهنده فضای داستان تبدیل میشوند.
یکی از ویژگیهای قابل توجه متن، روایت بیپیرایه و جزئینگر آن است. نویسنده بهجای آنکه اندوه شخصیت را با توصیفهای مستقیم و پررنگ توضیح دهد، آن را در رفتارهای ساده، سکوتها و برخوردهای کوتاه با دیگران نشان میدهد. حتی گفتوگوهای روزمره نیز در این فضا معنایی متفاوت پیدا میکنند؛ گویی فاصله میان راوی و اطرافیانش، به اندازه فاصله او با زندگی پیشینش عمیق شده است.
«پارک شهر» از آن دسته رمانهایی است که توجه خواننده را به تأثیر فقدان بر تجربههای کوچک و روزمره جلب میکند. فضای واقعگرا، روایت اولشخص و توجه به جزئیات، مخاطب را به دنیای ذهنی شخصیتی نزدیک میکند که در تلاش است با شرایط تازه زندگی کنار بیاید. اگر به رمانهای فارسی با مضامین انسانی، روابط خانوادگی، تنهایی و تجربه سوگ علاقه دارید، این اثر میتواند انتخابی تأملبرانگیز باشد.
در آژانس کتاب، باور داریم انتخاب درست یک کتاب، میتواند آغاز مسیری ماندگار در یادگیری باشد. به همین دلیل، آثاری را معرفی میکنیم که شایستگی ماندن در کتابخانه و ذهن مخاطب را داشته باشند؛ کتابهایی که ماندگار میشوند.