چشمه
کتاب سینمای ناصر تقوایی نوشته سعید عقیقی، رضا غیاث توسط انتشارات چشمه با موضوع هنر، سینما، آثار سینمایی به چاپ رسیده است.
پیجویی مباحث نظری در سینمای ایران، سینمایی که میان دو قطب «صنعت فیلم کمبازده و غیرفراگیر» و «سینمای هنری که گاه پیشرو و گاه فراگیر است» گرفتار آمده، غالباً به جای نتیجهای زیباییشناختی، به موضعی فرهنگی و اخلاقی ختم میشود. این که در چنین شرایط ناسازگار، فیلمسازان خلاق به استادانی اغلب بیکار و تحلیلگرانی پارهوقت بدل میشوند، بیش از آنکه حسرتانگیز باشد، ابهامآمیز است. شاید علت این وضعیت آن باشد که جریان اصلی سینمای ایران هرگز مفهوم بالندگی را در طول زمان تجربه نکرده یا جدی نگرفت.
تصور کنید اگر جریان اصلی سینمای ایران را بر اساس موفقیتهای تجاری با نمونههایی مانند جدایی نادر از سیمین، اجارهنشینها و زیر پوست شهر تعریف کنیم، آیا سینمای پیشروی موفقتری خواهیم داشت؟ یا زمانی که دوبارهسازی فیلمفارسی را معیار فیلم عامهپسند قرار میدهیم، نتیجه چیست؟
اگر فیلمی مانند ناخداخورشید را در این چارچوب بنگریم، میتوان به چیزی فراتر از یک فیلم دست یافت؛ میتوان صنعتی را دید که در تداوم کیفیت تولید تعریف میشود و فیلمسازی در حدواندازهی تقوایی، به عنوان روایتگری توانمند، میتواند در مسیر بالندگی صنعت سینما ـ در معنای رابطهی عرضه و تقاضا ـ مؤثر واقع شود.